จากผู้รับ ทุนสิงห์ มาเป็นผู้ให้

ครูต้อง จีรศักดิ์ จำปาเทศ เด็กทุนสิงห์

ครูต้อง จีรศักดิ์ จำปาเทศ จากผู้รับทุนจาก”สิงห์” มาเป็นผู้ให้ “ดีที่สุด คือ การให้ไม่สิ้นสุด”

ไม่น่าเชื่อว่า จากเด็กวัด ค้นพบตัวเอง มุ่งมั่นไปเรียนคณะจิตรกรรม ศิลปากร กว่าจะได้เข้าเรียนต้องพยายามหาเงินเรียนด้วยตนเองให้ได้ ในที่สุดได้ทุนสิงห์ เป็นทุนให้แบบต่อเนื่องจนเรียนจบ ปัจจุบันชีวิตของ”ครูต้อง” เลือกแล้ว เป็นผู้ให้ต่อ

ครูต้อง จีรศักดิ์ จำปาเทศ

ครูต้อง จีรศักดิ์ จำปาเทศ

๐ จากชีวิตเด็กชายธรรมดาๆ คนหนึ่ง ชาวอ.ทับคล้อ จ.พิจิตร พี่น้องทั้งหมด 4 คน เป็นคนที่ 2 ลูกชายคนเดียวของครอบครัว ที่แม่เลี้ยงลูกคนเดียว ต้องยอมเสียสละไปบวชเณรเรียนตั้งแต่จบประถม เพื่อลดภาระที่แบกรับของแม่ให้เบาลง ไปอยู่วัดได้รับความอนุเคราะห์ เอ็นดูช่วยเหลือจากพระครูเจ้าคณะอำเภอ(พระอาจารย์มหาประสาท ฐานะทัตโตแห่งวัดมงคลทับคล้อ) ที่นับถือเหมือนพ่อ ส่งเสียให้เรียนจนจบนักธรรมชั้นเอก และเปรียญ 3 ประโยค
๐ ตั้งแต่วัยเด็กที่ชอบวาดรูปขีดเขียน ค้นพบว่าตัวตนของตัวเองว่าต้องเรียนเกี่ยวกับการ”วาดรูป”ให้ได้ จึงตั้งใจมุ่งมั่นที่จะสอบเข้าม.ศิลปกรให้ได้ ชีวิตมีจุดมุ่งหมายตั้งแต่วัยเด็ก มุ่งมั่นจะทำแบบตั้งใจ จนกระทั้งเลือกสอบเข้า 2 ที่ แต่โดยข้อจำกัดเรื่องเงิน  ต้องเลือกสอบเข้าเรียนในที่ ที่ใช้เงินน้อยๆ คือสอบเข้าเรียนที่”เพาะช่าง” พอเรียนไประยะหนึ่ง (1เดือน) พบว่าไม่เหมาะกับตัวเอง จึงออกมาทำงานอิสระเก็บเงินเป็นทุนไว้ให้ตนเอง 1 ปีเต็มๆ เพื่อไปตามหาความฝันของตัวเองให้ได้ แล้วจึงกลับมาสอบเข้ามหาวิทยาลัยศิลปากร คณะจิตรกรรมฯอีกครั้ง

ครูต้อง จีรศักดิ์ จำปาเทศ

ครูต้อง จีรศักดิ์ จำปาเทศ

ชีวิตได้เดินตามความฝัน มุ่งมั่น จริงจัง ทำตามความฝัน

และปีต่อมาความฝันของตัวเอง ก็เป็นจริง ใช้ความสามารถพิเศษจากการวาดรูปจนสามารถได้เข้าไปเรียนคณะจิตรกรรม มหาวิทยาลัยศิลปากรได้สำเร็จ ได้ทำตามที่ฝันสำเร็จแบบที่คิดไว้  ในระหว่างมาเรียนกรุงเทพฯอาศัยอยู่ที่วัดจักรวรรดิราชาวาส ย่านสำเพ็งฯ เด็กวัดเรียนศิลปากร ต้องเจออุปสรรคไม่มีเงินทุนค่าเล่าเรียน ก่อนมาสอบเข้ามหาวิทยาลัยศิลปากร (หลังจากออกจากเพาะช่าง ว่างอยู่เกือบปี) ไปทำงานหาเงินทุนเก็บไว้มาเรียน โดยไปนั่งเขียนรูปพอทเทรตสีชอล์ค ที่ห้างมาบุญครองสมัยที่ห้างเปิดแรกๆๆ ยังไม่ค่อยมีคนนัก ทางห้างให้ใช้พื้นที่ว่างฟรีๆไม่มีค่าเช่า สามารถเก็บเงินไว้เป็นทุนเรียนได้ ประมาณ 50,000 บาท
แต่พอเข้าไปเรียนที่คณะจิตรกรรม เริ่มเรียนแค่เทอมแรก ค่าใช้จ่ายนักศึกษาใหม่ และอุปกรณ์ประกอบการเรียนทางศิลปะที่มีราคาแพงและต้องซื้อทุกวัน/ทุกอาทิตย์ ผ่านไปแค่ 1 เทอมทำให้เหลือเงินไม่ถึง 10,000 บาท  กังวลว่าจะเรียนต่อจบได้ไหม  อุตส่าห์สอบเข้าได้หาเงินไว้แล้วแต่ไม่พอ  เครียด/กังลอยู่ตลดเวลาที่เรียน เย็นวันนึงเพื่อนๆคนอื่นเตะบอลกันได้แต่นั่งกลุ้มใจข้างสนามบอล และแล้วได้ยินเพื่อนคุยกันว่ามีป้ายติดอยู่ที่ป้ายหน้าคณะฯ เป็นป้ายประกาศให้ทุนการศึกษา รีบวิ่งไปดูมีหลายทุนที่ให้ แต่มีทุนหนึ่งเป็นทุนให้ต่อเนื่อง ให้เรียนจนจบ และให้แบบไม่มีข้อแม้ ไม่มีเงื่อนไข ให้แบบให้เปล่า คือ ทุนสิงห์ ประกาศติดไว้ เป็น ของบริษัท บุญรอดบรวเวอร์รี่  โดย มีเงื่อนไขแค่ว่า “เป็นเด็กขาดแคลนทุนทรัพย์และเป็นเด็กที่ตั้งใจเรียน” ตัดสินใจขอใบสมัครมาเขียนและส่งในวันรุ่งขึ้น จนสามารถสัมภาษณ์และได้รับทุนในที่สุด หลังจากได้ทุนการศึกษาทำให้หมดกังวลเรื่องเงินค่าเทอมในการเรียน 5 ปี จนจบปริญญาตรีของคณะจิตรกรรมฯไป 1 ข้อ

ทุนการศึกษาของสิงห์ โดยบริษัท บุญรอดบริวเวอรรี่ จำกัด ให้ทุนการศึกษาต่อเนื่อง โดยไม่มีเงือนไข

ทุนการศึกษาของสิงห์ โดยบริษัท บุญรอดบริวเวอรรี่ จำกัด ให้ทุนการศึกษาต่อเนื่อง โดยไม่มีเงือนไข

แต่ในระหว่างเรียนก็ต้องหางานทำเพิ่มอีก เพื่อมาเป็นเงินค่ากินและใช้จ่ายส่วนตัว และค่าซื้อวัสดุอุปกรณ์เรียนทางศิลปะที่มีราคาแพง โชคดีมีเพื่อนแนะนำให้ไปทำงานวาดภาพประกอบหนังสือ และหนังสือเล่มแรกที่มีโอกาสวาดรูปไป ก็ได้รับรางวัลหนังสือเยาวชนดีเด่นแห่งชาติ ได้รับโลห์รางวัลจากสมเด็จพระเทพฯ สิ่งนี้มีความหมายต่อชีวิต เป็นใบเบิกทาง ทำให้มีงานวาดภาพประกอบหนังสือ เข้ามาให้ทำแบบต่อเนื่อง ทำให้มีรายได้ทุกเดือน เดือนละ 4,000 ถึง 6,000 พันบาท เทำให้สามารถมีเงินค่าใช้จ่ายช่วยเหลือตัวเองได้
และจากทุนสิงห์ ที่ให้ต่อเนื่องจนเรียนจบ แบบไร้เงื่อนไขของ บริษัท บุญรอดบริวเวอรี่ จำกัด ประกอบกับเงินวาดภาพประกอบหนังสือ สามารถทำให้เรียนจบปริญญาตรีภายในเวลา 5 ปี

 

12640245_1006670626056471_6539706473413528270_o(1)

๐ อีกมุมของชีวิต การทำงาน

ในระหว่างเรียน ต้องเรียนไปทำงานไป ทำให้ชีวิตการทำงานเริ่มเร็วกว่าคนวัยเดียวกัน เมื่อจบจากศิลปากร ไปทำงานในบริษัทโฆษณา ต่อมาได้รู้จักรุ่นพี่ท่านหนึ่งเรียนจบจากอเมริกา กลับมาอยู่เมืองไทยชั่วคราว นำเทคนิคของโปรแกรม Photoshop มาใช้กับรูปภาพของงานโฆษณาในบริษัทโฆษณาที่ทำอยู่ สังเกตเห็นว่า โปรแกรม Photoshop มีพู่กัน,มีอุปกรณ์วาดรูปเหมือนเครื่องมือจริงๆทุกอย่าง น่าจะสามารถทำงานได้เหมือนวาดรูป จึงเริ่มเรียนรู้โปรแกรม Photoshop ด้วยตัวเอง อ่านหนังสือศึกษาด้วยตัวเอง จนสามารถนำมาประยุกต์ใช้กับการวาดรูปและรีทัชภาพถ่ายได้ ลองคิดดูว่า เมื่อ  20 กว่าปีที่แล้ว การศึกษา Photoshop ด้วยตัวเองไม่ง่ายเลย

ในสมัยนั้นการเรียน Photoshop น่าจะเป็นการเรียนเทคนิคการใช้งานในเชิงกราฟฟิค และรีทัชแก้ไขภาพเพื่องานโฆษณา แต่ครูต้อง เรียนรู้นำ Photoshop มาเป็นเครื่องมือทำงานศิลปะ จนถึงการนำศิลปะมาใส่ในภาพถ่าย ให้ภาพถ่ายดูมีคุณค่า

12697108_1010844352305765_7497900477516503694_o

๐ การพลิกผันชีวิตจากรีทัช มาเป็นครู

โดยปกติ ผมเป็นคนที่รักในงานที่ทำออกไปทุกชิ้น มีอยู่วันหนึ่งได้เห็นผลงานโฆษณา ของตัวเองที่ทุ่มเท แรงกาย แรงใจทำจนงานเสร็จออกไป ได้เห็นว่า พองานหมดโปรโมชั่น-จบงาน Event นั้นๆไปแล้ว งานชิ้นที่ทุ่มเทไปนั้น ก็ไปอยู่ในถังขยะ เป็นเพียงเศษกระดาษที่ไร้ค่า ทำให้คิดได้ว่า “ชีวิตคนเรา ทำงานเพื่อให้ได้เงิน แต่ผลงานที่แค่เพื่อได้เงินมา มันไร้คุณค่า..งานเราที่ทำไป พอหมดประโยชน์มันก็กลายเป็น ”เศษขยะ”   จึงคิดได้ว่า เราควรสร้างผลงานอะไรที่มีคุณค่า คู่ควรแก่การได้เกิดมาชีวิตนึงชาตินึง ทำให้กลายเป็นแรงกระตุ้นส่วนหนึ่งของแรงบันดาลใจ
ประกอบกับช่วงเวลานั้น มีคนเที่ฝ้าติดตามผลงาน และตามตื้อขอเรียนมาเป็นเวลานานแล้ว เพื่อขอเอาความรู้ เรื่องการแต่งภาพด้วย Photoshop ไปใช้ประกอบกับอาชีพช่างภาพ เพื่อจะกลับไปทำมากินเป็นอาชีพ เปิดร้านที่ต่างจังหวัด เลยตัดสินใจ ตกลงใจเริ่มสอนการใช้โปรแกรม Photoshop มาช่วยทำให้ ภาพถ่ายดูมีคุณค่าทางศิลปะ ทำให้ผลงาน ดึงดูดลูกค้าได้ดีมากยิ่งขึ้น ชีวิตเริ่มเปลี่ยนเส้นทางมาเป็นครู เป็นจุดเริ่มต้น ของการสร้างหลักสูตร “DDP.” ขึ้นมา เพราะคำพูดประโยคที่ว่า “ครูครับ ผมอยากได้ความรู้ไปทำมาหากินเป็นอาชีพ เลี้ยงดูครอบครัวครับ”

526137_10151323776623523_1347767885_n

๐ DDP คืออะไร??

DDP คำย่อซึ่งมีที่มาจาก คำว่า “Digital Darkroom Photographer หลักสูตรการเรียนของช่างภาพที่ต้องการทำเป็นอาชีพ โดยใช้โปรแกรม Photoshop เป็นเครื่องมือ เป็นหลักสูตรที่ประยุกต์เทคนิค การทำงาน ของเทคนิคห้องมืด เหมือนในสมัยทำรูปฟิล์มมาเป็นระบบดิจิตอล ให้สามารถช่วยปรับแต่งรูปถ่ายให้สวยงามสมบูรณ์ ยิ่งขึ้นประยุกต์หลักการทางศิลปะเข้าไปให้เป็นส่วนสำคัญ ในภาพถ่าย…….ซึ่งเริ่มแรกเลยนั้น ตั้งใจจะสอนแค่เพียง 5 ปี (และก็ครบ 5 ปี ไปตั้งแต่เมื่อ 2 ปีที่แล้ว /ครูต้องจึงตัดสินใจหยุดการสอนไปเมื่อ 2 ปีที่แล้ว) แต่ 2 ที่ผ่านมา ก็ยังมีผู้คนอีกมากมาย ที่อยากได้โอกาสได้ความรู้ไปประกอบสัมมาอาชีพ ทำให้ครูต้องตัดสินใจที่จะเปิดให้อีกครั้งในปีนี้

1492163_566770013391405_562670353_o

จนถึงปัจจุบันครูต้องได้สอน DDP ให้ช่างภาพไปมากมาย เรียนไปหลายร้อยคน คุณสมบัติผู้มาเรียนที่สำคัญ คือ “ไม่ต้องเก่ง แต่อยากเก่ง =เพราะ”เก่ง” สร้างให้ได้/ ที่สำคัญ ต้องเป็น”คนดี” เพราะ “ดี” ทำให้ไม่ได้ ต้องมีมาเอง เป็นจิตสำนึกของคน คนนั้น และข้อสำคัญที่สุด “ต้องขยันสุดๆๆ” แค่ 2 คุณสมบัตินี้เท่านั้น ก็สามารถเข้าเรียน DDP  ได้
นักเรียนเรียน  DDP   บางคนเริ่มจากไม่รู้จักการใช้ Photoshop เลยก็มี(แต่ต้องมีพื้นฐานการถ่ายภาพ เพื่อเป็นช่างภาพมาก่อน) ปัจจุบันกลายเป็นช่างภาพอาชีพเปิดร้าน เปิดเวดดิ้งสตูดิโอไปหลายคน หรือ ทำงานเป็นช่างภาพมืออาชีพในหลายกหลายสาขาอีกหลายคน และมีอีกหลายคนลาออกจากงานประจำในกรุงเทพฯ กลับไปใช้ชีวิตทำงานเป็นช่างภาพอาชีพในต่างจังหวัด เพื่อได้อยู่ดูแลคุณพ่อคุณแม่ หรือ อาจมีเส้นทางเดินหลากหลายเส้นทาง ในทำงานในวงการถ่ายภาพนี้

Dark beauty world. byTongfolio Tongfolio

Dark beauty world.
byTongfolio Tongfolio

หลังจากหยุดการสอน  DDP เมื่อ 2 ปีที่แล้ว ครูต้องได้ตัดสินใจ เปิดสอนหลักสูตรการแต่งภาพเพื่อความสุข สำหรับคนทั่วไป บุคคลภายนอก ในชื่อหลักสูตรว่า “ LR.Lightroom Creativity Workshop :ใส่ความคิดสร้างสรรค์ +เติมความสุขของคนถ่ายภาพที่ไม่มีข้อจำกัด” เน้นกลุ่มคนถ่ายรูป เพื่อความสุข หรือ ทำเป็นงานอดิเรก แต่ก็มีกลุ่มช่างภาพอาชีพหลากหลายสายงานมาเรียนกัน
และเมื่อปีที่แล้ว ตลอดทั้งปี (2558) ครูต้องก็ได้เริ่มโครงการดีๆ เดินทางบรรยายให้ฟรีๆทั่วประเทศ ให้กับผู้คนที่สนใจทั่วไป ทั้งกลุ่มนักถ่ายภาพ,ชมรมถ่ายภาพ,สถาบันการศึกษาทั่วประเทศซึ่งเปิดสอนเกี่ยวกับการถ่ายภาพ ที่ได้ติดต่อเข้ามาให้ไปบรรยาย เพื่อเป็นการส่งต่อ การให้ความรู้,ให้โอกาส กับคนที่สนใจการถ่ายรูปทั่วไป

 

10927176_334467390087521_86341237764539674_o11180606_366682366866023_8607881054626582510_n

โครงการสอนฟรีครั้งนี้ ครูต้องตั้งใจทำขึ้นมา เพื่อเป็นการสร้างกุศลให้แก่คุณแม่(ที่เพิ่งเสียชีวิตไปเมื่อ 30 มิ.ย. 2557) และ เพื่อต้องการให้โอกาส กับคนที่อยู่ไกลๆ ตามจังหวัดต่างๆ และมีทุนทรัพย์น้อย ได้มีโอกาสได้เรียน ได้ความรู้ ที่สามารถเอาไปประกอบสัมมาอาชีพได้จริงๆ จะได้ไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายในการเดินทางมาเรียนที่กรุงเทพฯ ซึ่งต้องใช้ค่าใช้จ่ายเยอะ หลายๆๆคนไม่มีโอกาส
กิจกรรมเพื่อสังคม ของกลุ่ม DDP

อีกกิจกรรมที่ชาว DDP  และ ครูต้อง ทำเป็นประจำทุกปี คือการทำกิจกรรมให้กับสังคม เช่น การหาเงินซ่อมบ้านพักให้แก่เด็กชาวเขา ที่มาเรียนในวัดเจ้าบุญเกิด จังหวัดอ่าวทอง โดยการการเปิดสอน LR.Lightroom Creativity Workshop  ฟรี และ ปีที่ผ่านมานี้ ทำปฏิทินขาย เพื่อนำเงินไปซื้อเครื่องช่วยหายใจกับเด็กระยะสุดท้าย ที่โรงพยาบาลเด็ก คือส่วนหนึ่งครูต้อง พยายามปลุกฝังให้สังคมของชาว DDP คือ เมื่อเราพร้อมเราต้องช่วยเหลือตอบแทนคืนสู่สังคม

1398924_557931497611078_2066681773_o

..มีรายละเอียดประมาณนี้…..
-(ปี2555)DDP Charity 2012 >>บริจาคสิ่งของและเงินเพื่อ สถานสงเคราะห์เด็กหญิงสระบุรี 16 กย.2012 =125,950 บาท

-(ปี2556)DDP Charity 2013 >> เปิดสอน LR.Lightroom Creativity Workshop เพื่อหาเงินซ่อมแซมเรือนนอนเด็กชาย และเรือนนอนเด็กหญิง ชาวเขา  ที่มาเรียนอยู่ ณ.โรงเรียน วัดเจ้าเกิด อ.ไชโย จ.อ่างทอง เมื่อ วันที่3พฤศจิกายน2556 =ยอดบริจาครวมทั้งสิ้น 293,191.72 บาท1425686_641393392577665_2111648721_n

– (ปี2557)>>จัดกิจกรรมหลักสูตร “การทำภาพสีน้ำ-สีน้ำมัน ด้วยโปรแกรม Photoshop เพื่อการกุศล” (1พย. 2557 )เพื่อ หาเงินไปสบทบ ทุนก่อสร้างพระมหาเจดีย์ ที่สำนักสงฆ์ ดง น้อย – วัดป่า อ.เนินมะปรางค์ จ.พิษณุโลก ได้เงินร่วมบริจาคมา ทั้งหสิ้น= 381,370.75.-บาท

-(ปี2558) >> เดินทางบรรยายฟรี ทั่วประเทศ ในโครงการ “Lightroom introduction for Photographer” ตาม สถาบันการศึกษา และกลุ่ม,ชมรมถ่ายภาพต่างๆๆทั่วประเทศ ตลอดปี 2558

-(ปี2559) >>จัดทำปฏิทินตั้งโต๊ะ 2559 เพื่อนำเงินไปจัดซื้อ เครื่องปั้มอ็อกซิเจนแรงดันสูง ให้แก่โครงการดูแลเด็กป่วยระยะสุดท้าย ของโรงพยาบาลเด็ก ได้ยอดเงินสุทธิ= 154,257.39 บาท (หักค่าจัดพิมพ์และค่าส่ง 32,452 บาท) เหลือมอบสุทธิ = 121,805.39 บาท12697177_1005916572798543_8611153169995208296_o

๐ ในช่วงระยะเวลาไม่กี่ปีที่ผ่านมา หลังจากที่ครูต้อง ได้สร้างหลักสูตร DDP. ขึ้นมา

มีการเปิดสอนให้สำหรับบุคคลทั่วไป ได้สร้างเหล่าลูกศิษย์ออกมามากมาย ทำให้เห็นว่า วงการอาชีพช่างภาพ  มีการพัฒนาในรูปแบบงานถ่ายภาพที่มีศิลปะเข้ามาผสมผสานมากขึ้น เมื่อก่อนนั้น เดิมเราลองนึกถึงรูปภาพถ่าย Pre Wedding เมื่อสมัยก่อนเป็นรูปแนวขาวๆ แบนๆๆ หรือรูปถ่ายในสตูดิโอ

ปัจจุบันช่างภาพ มีการพัฒนาเรียนรู้การแต่งภาพโดยใช้ โปรแกรม Photoshop หรือโปรแกรม Lightroom เข้ามาช่วยงานกันได้อย่างมีศิลปะมากขึ้น ทำให้เกิดแรงกระตุ้น สร้างแรงบันดาลใจให้คนไทยมีการ เรียนรู้พัฒนาฝีมือขึ้นไปมาก แม้กระทั่งมีการเรียนรู้ เทคนิคพิเศษที่คิดค้นขึ้นโดยครูต้อง นำรูปถ่ายมาทำเป็นภาพสีน้ำ หรือ สีน้ำมัน อย่างเหมือนจริง ก็เช่นกัน

White Earth & Dreamy Imagination World. by Tongfolio Folio...

White Earth & Dreamy
Imagination World. by Tongfolio Folio…

White Earth & Dreamy Imagination World. by Tongfolio Folio...

White Earth & Dreamy
Imagination World. by Tongfolio Folio…

คำขวัญ ที่ตั้งมั่นในใจ ที่บอกตนเองเสมอว่า “ยาก ไม่ได้หมายถึงทำไม่ได้”

 เริ่มแรกที่สร้างหลักสูตร DDP .ขึ้นมาสอนนั้น มีแต่คนไม่เชื่อว่า ผมทำได้ แต่ก็บอกกับตนเองเสมอว่า “ยากไม่ได้ หมายถึงทำไม่ได้” รวมทั้งใช้สอนลูกศิษย์ทุกคนเสมอว่า หากอยากเก่งจงเลือกทำสิ่งที่ยาก เพราะ“ยากไม่ได้ หมายถึง ทำไม่ได้ มันแค่ยาก …ทำมันบ่อยๆๆเดี๋ยวมันก็ง่าย” ครูต้องบอกว่า ทุกวันนี้ผลงานของผม ไม่ใช่ชิ้นงานโฆษณาเท่ห์ๆๆ รูปสวยๆๆ หรือภาพถ่ายอะไรเลย  แต่เป็น ตัวบุคคล มสอนให้คนๆนึงกลับบ้านไปมีสัมมาอาชีพที่ดี มีเกียรติ มีศักดิ์ศรี เป็นเสาหลักให้ครอบครัวดูแล พ่อแม่,ลูกเมีย สร้างครอบครัวที่เข้มแข็งได้ และมีอนาคตที่ดีได้ผู้คนเหล่านี้ต่างหาก คือผลงานที่ผมภูมิใจ ไม่ใช่รูปสวยๆๆที่เห็นในหน้าเวปไซด์

Digital Art: Oil Painting. : by Tongfolio.

Digital Art: Oil Painting. : by Tongfolio.

สนใจติดตามผลงานครูต้อง

 Tongfolio Folio Jerasak. กดติดตามได้ที่ https://www.facebook.com/tong.folio

ติดตามคอร์สเรียน Photoshop ต่างๆได้ที่นี่ TDAS:Tongfolio Digital Art Station

https://www.facebook.com/TDASTongfolio-Digital-Art-Station-1615996598666398/?ref=bookmarks

ติดตามคอร์สเรียน Lightroom ต่างๆได้ที่นี่ WOW..Lightroom Workshop with Tong Folio

https://www.facebook.com/Tongfolio.TDAS/?ref=bookmarks


  หลังจากได้คุยกับครูต้อง จีรศักดิ์จำปาเทศ ครู ผู้มีใจเป็นครู พร้อมเป็นผู้ให้ เรารู้สึกเลยว่าโชดดีมากๆได้มาเรียนกับครูผู้ให้ และเปิดโอกาสให้กับเราได้เรียนการใช้  Photoshop ที่สำคัญที่สุดครูสอนรู้จักแบ่งปันสังคม ดีใจ ภูมิใจได้เป็นลูกศิษย์ของครู

อีกอย่างที่รู้สึกกับครูผู้ให้ท่านนี้ เราต้องจดจำ คือครูบอกเสมอว่าชีวิตนี้มีหลายคนที่มีบุญ คุณ ซึ่งเคยให้ความช่วยเหลือ หลายคนท่านยังไม่ได้ตอบแทนบุญคุณ อะไรเขาเลย มาถึงวันนี้ ตราบเท่าที่มีชีวิตอยู่ จะพยายามสร้าง คุณค่าและประโยขน์ให้กับสังคม เพื่อเป็นการตอบแทนผู้มี พระคุณอีกทาง

ครูทำทุกอย่างที่จะทุ่มเทแรงใจแรงกายให้กับนักเรียน  แม้กระทั่งสอนเสร็จต้องโทรไปตามให้นักเรียนทำการบ้านมาส่ง คำ ตอบของลูกศิษย์บางคน บอกไม่มีเวลา ครูบอกฟังแล้วมืออ่อน นำ้ตาไหล เพราะรู้สึกว่าที่ทุ่มเทสอนเขาไปแล้วเขาไม่พยายาม ฝึก เสียใจมากเหมือนทุ่มเทลงไปแล้วสูญเปล่าเสียเวลา เสียแรง กายและใจ ฟังแล้ว นี่แหละ …..หัวใจของครูผู้ให้

12291780_450251035175822_2004497730005637766_o

ปัจจุบัน ครูต้อง จีรศักดิ์ จำปาเทศ จากที่เคยเป็นผู้รับ ทุนสิงห์  ของ บริษัท บุญรอดบริวเวอรี่ จำกัด เป็นทุนต่อเนื่องจนเรียนจบให้แบบไม่มีเงื่อนไข ตอนนี้ ครูต้อง เลือกเป็นผู้ให้ ในเส้นทางของอาชีพ “ครู” สอนโดยใช้คอมพิวเตอร์เป็นเครื่องมือเพื่อนำรูปถ่ายมาใส่จินตนาการและศิลปะเข้าไปภาพถ่าย

อีกทั้งครูสร้างโอกาส สร้างอาชีพให้กับตากล้องมากมายในวงการถ่ายภาพ  พร้อมสนับสนุนนักเรียนรุ่นที่เก่งๆ ให้เริ่มเป็นครูเพื่อสอนถ่ายทอดความรู้ให้กับคนรุ่นต่อไป  พิสูจน์แล้วว่า ดีที่สุดคือการให้ ไม่สิ้นสุด